De verborgen schoonheid van Zutphen

Zutphen

Zutphen – De zeven bewoners van het Sareptahofje aan de Isendoornstraat gaven afgelopen zaterdag naar aanleiding van de landelijke “Gemeenschappelijk wonen dag’ een inkijkje in hun woonomgeving. Die woonomgeving is bijzonder en bovendien in Zutphen behoorlijk onbekend. Het kleine Sareptahofje werd in 1895 door de weduwe Elisabeth Bax gesticht. In die tijd hadden weduwen het financieel niet gemakkelijk en dankzij een nalatenschap was Bax in staat om een hofje aan de toenmalige Pastoorswal te laten bouwen waar behoeftige weduwen onderdak konden vinden. Zelf betrok ze de woning boven de toegangspoort, de andere weduwen werden ondergebracht in de zes kleine benedenwoningen. Een daad van christelijke barmhartigheid, die na Bax’ dood werd voortgezet door de diaconie van de Nederlands Hervormde kerk.

Maar tijden veranderen en de noodzaak om de oude doelgroep bij te staan verdween. In 2005 kochten de bewoners het hofje dankzij gemeente, provincie en Bouwfonds, om het vervolgens weer door te verkopen aan BOEi, een organisatie die zich inzet voor de instandhouding van industrieel erfgoed. Steef Athmer is één van die bewoners, hij woont al vijftien jaar in het Sareptahofje. Athmer: “We vormen samen een woonvereniging die ook nog echt is zoals woonverenigingen oorspronkelijk opgezet waren, met een hoge mate van zelfbestuur door de bewoners. Dat gaat ver: we bepalen zelfs gezamenlijk onze huurprijs, maar doen ook zelf het grootste deel van het onderhoud aan de woningen en de binnentuin.” Alles volgens het zogenaamde consentbeginsel, waarbij iedereen in moet stemmen met een besluit. Medebewoonster Margriet Bloemhof: “Dat werkt erg goed, mensen wonen hier graag en het verloop is beperkt. De meesten blijven tot hun dood.”

Zutphen - Sareptahofje

De bewoners komen eens per zes weken bij elkaar voor beraad over allerlei praktische zaken en werken verder regelmatig samen in de prachtige binnentuin of doen andere klussen. Bloemhof: “Er zijn zeker geen benauwende verplichtingen, iedereen heeft ook gewoon zijn eigen leven.” Athmer: “Wel is het zo dat je gevoel voor gemeenschappelijkheid moet hebben, om moet kunnen gaan met verschil en bereid bent om bij te dragen. Anders werkt het gewoon niet.” Er is verder geen specifieke doelgroep meer qua bewoners, hoewel er op dit moment geen jongeren in het Sareptahofje wonen. Geïnteresseerden kunnen aspirant-lid worden, waarmee je kandidaat bent voor een vrijgekomen woning. Athmer: “Het boeiende van het wonen hier vind ik vooral de hoge mate van eigen verantwoordelijkheid die de bewoners hebben en natuurlijk de schoonheid van de plek.”

Zie voor meer informatie: http://www.woonhofvanheden.nl/