Jubilerende gebedspost biedt ruimte voor ontmoeting

Compassie

Zutphen – In het centrum van Zutphen vormen ze een vertrouwd decor: de mensen van de gebedspost met hun bakfiets. Sommigen lopen er met een boog omheen, anderen komen eens een praatje maken of kijken van een afstandje toe wie die mensen toch zijn en wat ze doen. Al twaalf en een half jaar staan ze er, donderdagochtend aan het einde van de markt in de Pelikaanstraat en vrijdag op de Schupstoel. Soms om met mensen te bidden, maar vaak ook om gewoon een gesprek te hebben over wat mensen bezighoudt of hoe ze over het geloof denken.

Hans Holtgrefe startte de gebedspost destijds samen met enkele vrijwilligers op vanuit de internationale christelijke organisatie Agapè, toen nog bij de fontein op de markt. “Daarvoor deden we al aan evangelisatie met allerlei creatieve hulpmiddelen, maar we merkten dat veel contacten eindigden met gebed. In dezelfde tijd waren er in Amerika veel zogenaamde prayer stations in opkomst. Zodoende kwamen we op het idee van de gebedspost.” Holtgrefe en de zijnen beseften dat ze structureel aanwezig zouden moeten zijn om echt een band met mensen op te kunnen bouwen. En dus besloten ze twee keer per week met een paar mensen aanwezig te zijn op de Zutphense markt, inmiddels alweer twaalf en een half jaar lang. Holtgrefe: “Dat is best bijzonder, want veel ideële verenigingen staan vaak maar een paar keer per jaar op de markt. Maar we leggen de gemeente goed uit wat we doen en waarom we er staan, we zijn blij dat ze ons toch telkens weer een vergunning geven.”

In de loop der jaren kwamen Hans Haarsma en Bertus van de Werfhorst erbij als betaalde krachten. Althans, de drie bedruipen zichzelf met behulp van giften en sponsoren en lenen zich uit aan de stichting Compassie, die ze in 2009 oprichtten. Een onzeker bestaan, maar dat hebben ze er wel voor over. Holtgrefe is bijna fulltime met het evangelisatiewerk bezig, Haarsma heeft er nog een eigen bedrijfje naast. Haarsma: “We willen mensen allemaal graag vertellen over het evangelie. Christenen zijn discipelen, wat volgelingen betekent. Dat houdt in dat we niet alleen voor onszelf leven, maar in dienst willen staan van God.” Holtgrefe is nu 49 en gaf al op zijn eenendertigste een baan als verpleegkundige op om met evangelisatie aan de slag te gaan. “Ik doe dat vooral omdat Nederland tegenwoordig echt een zendingsland is geworden. Vroeger waren we nog een christelijk land, maar nu kennen veel mensen de God van de Bijbel helemaal niet meer. Het was een onzekere stap, vooral financieel. Dat vraagt geestelijke volwassenheid, ook om met de organisatie en het beleid van zo’n stichting bezig te zijn. Maar tegelijkertijd is het feit dat we zelf zo in het diepe springen ook weer een getuigenis naar mensen toe dat we op God vertrouwen.”

Ontmoetingscentrum compassie

De drie evangelisten worden bijgestaan door een groep van ongeveer twintig vrijwilligers uit allerlei verschillende soorten kerken. Ze staan op de gebedspost, maar helpen ook bij activiteiten in het pand van de stichting Compassie aan de Nieuwstad. Holtgrefe: “We hadden op de gebedspost vaak goede gesprekken met mensen, maar we merkten dat het een minpunt was dat we die gesprekken nooit een vervolg konden geven. We wilden meer aan kunnen bieden. Daarom zijn we sinds een paar jaar ook actief in ons eigen pand met bijvoorbeeld inloopbijeenkomsten, open maaltijden en livemuziek.” De mensen die daarop afkomen en gesprekken aangaan op de gebedspost doen dat volgens de evangelisten om verschillende redenen. Haarsma: “Sommigen zijn oprecht geïnteresseerd in het geloof. We hebben onlangs een enquête gehouden over bidden en daaruit bleek dat de helft van de mensen niets met God of bidden heeft, maar best veel mensen dus ook wel. Het is een mooie aanleiding om in gesprek te raken, want tot wie bid je dan? En wat betekent dat? Zelf hebben we een mooie relatie met God en dat gunnen we anderen ook, we geloven dat iedereen dat nodig heeft. Maar uiteindelijk hebben mensen ook eigen keuzevrijheid. We hebben niet de wijsheid in pacht, maar proberen te doen wat God van ons vraagt.”

Op de gebedspost proberen de evangelisten niet opdringerig aanwezig te zijn. Holtgrefe: “We spreken mensen niet heel actief aan, de beweging komt vaak uit personen zelf. Het is een stijl waar we voor gekozen hebben. Sommige christenen vinden dat we actiever zouden moeten zijn in het benaderen, maar wij willen vooral ruimte creëren voor ontmoeting. Van daaruit kun je een band met mensen opbouwen, we slaan ze niet met Bijbelteksten om de oren. En soms wordt je ook wel eens bespot, voor sommigen zijn we een pispaal. Er zijn er veel gefrustreerd over de kerk of het geloof. Maar die teleurstelling komt altijd door mensen, niet door de boodschap.” Behalve degenen die vanuit oprechte interesse langskomen maken Holtgrefe en Haarsma het ook vaak mee dat mensen in moeilijke situaties zitten. Haarsma: “Juist in moeilijke situaties hebben mensen vaak behoefte aan een gesprek. Eenzaamheid, echtscheiding, financiële problemen, er is veel ellende. Financieel kunnen we weinig voor ze betekenen, we zijn geen rijke stichting. Maar wat we wel kunnen bieden is onze oprechte aandacht. Er is ook in Zutphen veel armoede en mensen hebben vaak het gevoel dat ze niet gezien worden door anderen die het wel goed hebben. Wij zijn erg laagdrempelig en zijn begaan met het lot van deze mensen. Jezus had tenslotte ook compassie met mensen, vandaar ook de naam van onze stichting.” Haarsma en Holtgrefe willen geen alternatief zijn voor professionele hulpverleners en verwijzen dan ook regelmatig door naar bijvoorbeeld de psychiatrie of schuldhulpverlening. Wel proberen ze de allerarmsten te ondersteunen. Haarsma: “Er komen regelmatig mensen bij ons die echt helemaal niets hebben, bijvoorbeeld Oost-Europeanen of mensen in de bijstand. Daarvoor organiseren we bijvoorbeeld ook een kledingruilbeurs of een actie waarmee ouders hun kinderen eens een cadeautje kunnen geven.”

Zie voor meer informatie: www.stichtingcompassie.nl