Nieuw Nederland: Gytis Bagdonas steunt zijn familie in Europa

De nieuwste groep migranten in Nederland komt uit Oost-Europa. Met de aanstaande toetreding van Roemenië en Bulgarije tot het Schengen-verdrag zal hun aantal alleen maar toenemen. Wat drijft ze? En wat verwachten ze van hun verblijf in Nederland? Vandaag: Gytis Bagdonas, Litouwen.

Gytis Bagdonas - steunt zijn familie in europaUTRECHT – Gytis Bagdonas en zijn familie zijn echte globetrotters. De jonge Gytis (21) komt oorspronkelijk uit het Baltische staatje Litouwen, maar woont tegenwoordig in Utrecht. Acht jaar van zijn jeugd bracht hij door in de buurt van het Spaanse Murcia met zijn moeder, broer, zus en twee nichten.

Inmiddels is de hele familie verspreid over Europa: Gytis’ moeder woont nog in Spanje, zijn broer in Ierland, zijn zus is teruggegaan naar Litouwen en zelf woont hij nu dus in Nederland. Gytis groeide op in de Litouwse stad Šiauliai. ‘Mijn hart ligt nog steeds in Litouwen, maar het leven in Nederland is veel beter.’ Zijn moeder trok ooit naar Spanje op zoek naar een beter bestaan, net als veel andere Litouwers die het in eigen land financieel niet meer konden bolwerken.

verdrietig

De Litouwer heeft een vriendelijk en zacht voorkomen, maar zijn gedrevenheid om te slagen in het leven is groot. Ergens in 2009 belde een vriend van zijn broer hem op. Die Litouwse kennis woonde in Nederland en vroeg Gytis of hij niet hierheen wilde komen om in een restaurant te gaan werken. Daar had hij wel oren naar en dus vertrok Gytis in zijn eentje op achttienjarige leeftijd naar het onbekende Nederland.

Hij vond er een kleine kamer en ging aan de slag als afwasser bij hotel/restaurant de Rechtbank in het centrum van Utrecht. Het eerste jaar was erg moeilijk: ‘Ik was helemaal alleen, sprak de taal niet en had geen kennissen. Mijn hele leven bestond alleen maar uit werken en thuiszitten. Dat gaf veel stress. Ik was vaak erg verdrietig, ook omdat ik mijn familie erg miste.’

problemen

Langzamerhand raakte Gytis gewend aan zijn nieuwe bestaan en ging het hem wat beter af. ‘Ik zoek twee keer per jaar mijn moeder op en laat dan ook mijn broer en zus overkomen naar Spanje. Na de eerste keer dat ik terug was geweest bij mijn moeder had ik het nog steeds moeilijk, maar na een paar bezoeken vond ik de kracht en het plezier weer terug.’

Gytis’ familie is erg belangrijk voor hem: ‘Ik help ze financieel waar ik kan. Elke maand als ik mijn salaris heb ontvangen, betaal ik eerst de rekeningen en koop ik eten in, de rest stuur ik grotendeels naar mijn familie op. De crisis slaat nu hard toe in Spanje, dus mijn moeder kan wel wat hulp gebruiken. En mijn broer in Ierland had laatst bijvoorbeeld een advocaat nodig, omdat hij door een gebroken arm problemen op zijn werk had. Toen heb ik hem ook geld gestuurd, anders had hij de advocaat niet kunnen betalen.’

contact

Sinds twee maanden werkt Gytis bij het stijlvolle Italiaanse restaurant De Markt in een zijstraat van de Oude Gracht in Utrecht. Als afwasser werkt hij hard en vaak tot ’s avonds laat, maar hij doet het graag. ‘Ik heb hier hele leuke collega’s. Nederlanders vind ik sowieso aardige mensen. Veel Litouwers waren vaak erg onvriendelijk, maar dat komt denk ik ook omdat mensen daar veel aan hun hoofd hebben.’

Zijn oude kamertje heeft hij inmiddels ingeruild voor een eigen appartement en ook in andere opzichten vergaat het Gytis nu beter. ‘Ik heb leuke contacten met Nederlanders. Ik ken wel wat Litouwers in Nederland, maar daar heb ik niet echt contact mee. Ik heb ook bijna een Nederlandse vriendin. Het is nog niet officieel aan, maar we vinden elkaar erg leuk.

keihard

Het zou ook goed voor mijn taal zijn om een Nederlandse vriendin te hebben.’ Die Nederlandse taal leerde Gytis zichzelf aan: met behulp van een blocnootje schreef hij dingen op en vroeg hij mensen in zijn omgeving naar de betekenis van bepaalde woorden. Of hij lang in Nederland blijft, weet Gytis nog niet, maar voorlopig in elk geval wel.

Dromen heeft hij ook: ‘Ik zou wel graag kok willen worden, soms help ik al een beetje in de keuken als ik niet hoef af te wassen.’ Maar wat hij ook gaat doen in de toekomst, Gytis wil er in elk geval keihard voor werken om een nieuw leven op te bouwen. ‘Ik ben sterk en niet bang. Ik heb geduld en doe er alles aan om te slagen.’