Nieuw Nederland: ‘Hoofddorp is een fijne plaats om te wonen’

De nieuwste groep migranten in Nederland komt uit Oost-Europa. Met de aanstaande toetreding van Roemenië en Bulgarije tot het Schengen-verdrag zal hun aantal alleen maar toenemen. Wat drijft ze? En wat verwachten ze van hun verblijf in Nederland? Vandaag: Trifon Drumkov, Bulgarije.

Drumkov - BulgarijeHOOFDDORP – In de wijk Graan voor Visch in Hoofddorp wonen veel jonge gezinnen. Ook het Bulgaarse gezin Drumkov heeft er sinds 2004 een plekje gevonden.

Trifon en Maria wonen er samen met hun twee zoons Stanislav (9) en Gabriel (8 maanden). Trifon (34) komt oorspronkelijk uit het Noord-Bulgaarse Veliko Tarnovo en vertrok in 2001 met zijn vrouw naar Amsterdam, op zoek naar een baan die voldoende inkomsten bracht. ‘Ik had al langer het idee om naar het buitenland te gaan, maar had geen idee waarheen. Totdat een kennis me opbelde die al in Nederland zat.’

Het begin in Nederland was niet altijd even gemakkelijk. De Drumkovs begonnen de eerste twee maanden in een Amsterdams hostel. ‘Ik had geld voor de eerste maand, de tweede maand konden we blijven als we het hostel schoonmaakten.’ Vervolgens verbleven de jonge Bulgaren enkele weken in een ruimte met 25 andere Bulgaren, waar ze op de grond moesten slapen. Drumkov begon ondertussen wat geld te verdienen met het oogsten van sla en bonen, later werkte hij ook in een fabriek. Zo konden ze uiteindelijk een kamer betalen in de hoofdstad. Door de komst van oudste zoon Stanislav werd de behuizing in Amsterdam te klein en dus volgde een verhuizing naar het rustigere en ruimere Hoofddorp. Trifon heeft het er inmiddels goed naar zijn zin. ‘Hoofddorp is een fijne plaats om te wonen.’ Het gezin Drumkov is behoorlijk geïntegreerd: ‘We hebben wel wat contact met Bulgaren, maar toch meer met Nederlanders. Zoals bijvoorbeeld met de buren en mensen op de voetbalvereniging van mijn zoon.’

Toen Drumkov naar Nederland kwam, wist hij bijna niets over het land. ‘Ik kende Gullit, Van Basten en Rijkaard en wist dat het een tulpenland is, maar veel meer niet.’ Door 2,5 jaar een cursus te volgen, leerde Drumkov goed Nederlands te spreken. ‘De communicatie was af en toe wel moeilijk. In Bulgarije hebben bepaalde handgebaren bijvoorbeeld een andere betekenis dan in Nederland.’ Eens per jaar gaat het hele gezin terug naar Bulgarije. Voor zoon Stanislav voelt dat waarschijnlijk als een vakantie, want hij woonde er nooit. Drumkov: ‘We voeden de kinderen wel tweetalig op. Thuis spreken we beide talen door elkaar.’ Drumkov heeft inmiddels een eigen bouwbedrijfje. ‘Je merkt nu wel dat de economische crisis in de bouw flink toeslaat, dus het is de laatste tijd allemaal wat minder.’

Drumkov en zijn vrouw vertrokken niet voor niets vanuit Bulgarije naar Nederland. ‘Het is nu wel beter, maar toen we er nog woonden, waren er nog vrij veel maffiagroepen in Bulgarije. Daar moest je dan geld aanbetalen voor ‘bescherming’, maar eigenlijk had je gewoon een probleem als je niet betaalde.’ Trifon Drumkov vindt het negatieve imago van dat Oost-Europese landen en de immigranten die er vandaan komen niet terecht. ‘Het gaat in Bulgarije de goede kant op, maar van een slechte naam kom je vaak moeilijk af. Het is echt niet zo dat iedereen in Bulgarije crimineel is. Wel ligt het land op een kruispunt tussen Oost en West, waardoor je wat meer drugssmokkel hebt naar het Westen.’ Maar corruptie bestaat overal, dat is niet alleen iets van Oost-Europese landen, vindt Drumkov. Ook verwacht hij niet dat er de komende jaren massale stromen migranten op Nederland af zullen komen. ‘Mensen blijven toch altijd het liefst in hun eigen cultuur.’ Die Bulgaarse cultuur waardeert Drumkov nog altijd, zoals bijvoorbeeld de Bulgaarse keuken. Ook het weer beviel hem in zijn eigen land een stuk beter. Maar voorlopig blijven de Drumkovs nog wel in Nederland wonen. ‘In elk geval totdat de kinderen het huis uit zijn, daarna zien we wel weer verder. Misschien gaan we ooit nog wel eens naar een ander land, of toch terug naar Bulgarije.’